Inkar, pýramídar og kolkrabbar...

Vikan sem var að líða hefur farið í lítið sem ekkert. Skoðuðum skólann, fórum á afs kynningu um bæinn og hvað væri "safe" og ekki og allt svona, og síðan lærðum við að komast í og frá skólanum.
Svo á föstudaginn tók Diana mig með sér út á lítinn bar hérna þar sem við vorum til 4 að hlusta á lifandi tónlist, sem í rauninni allir gátu sungið með. Ég ákvað að vera ekkert að syngja með í þetta skipti, sérstaklega þar sem ég kann ekkert spænsku lögin. Eftir að hljómsveitin var hætt að spila fórum við bara að spjalla við fólkið á staðnum sem var mjög gaman, sérstaklega þar sem það voru allavegana einhverjir sem töluðu ensku.
Daginn eftir þurftum við síðan að vakna hressar klukkan 8 því ferðinni var heitið á eitthvert inka safn í hópferð með skiptinemunum og einhverju fátæku fólki, þetta var einhverskonar samfélagsþjónustuferð held ég. Þegar við komum að strætónum/rútunni sem átti að fara með okkur var enginn kominn svo við fengum sæti. Málið var nefnilega að annar bílinn bilaði svo það var bara einn fyrir allt fólkið, og ferðin tók ekki nema klukkutíma á safnið sjálft! Svo það var staðið og vel troðið. Þegar komið var á safnið fór fólk að glápa á okkur, og ekkert lítið. Þá byrjuðu myndatökurnar, sem hættu ekki alla ferðina. Held að hver fjölskylda eigi allavegana svona 20 myndir af okkur skiptinemunum. Safnið sjálft var fínt, bara mjög lítið í því en maður fræddist aðeins um inkana, og það að þeir gerðu pýramída, ég hafði ekki hugmynd um það. Þessir pýramídar eru samt allt allt allt öðruvísi en þessir egypsku. Allavegana eftir safnið var farið inn i einhvern skóg og við fengum loksins mat, klukkan að verða 2. Maturinn var auðvitað hrísgrjón og kjúklingur, ekki að spurja að því. Svo fórum við að skoða eitthvað landsvæði sem er vel skógi vaxið og grasi og svona, eftir rigningartímabil, sem hefur ekki verið í mörg ár svo þetta var allt frekar orðið dautt og bara sandur allstaðar. En við fengum að sjá smá af þessum pýramídum, held ég, en samt bara að utan. Svo var eiginlega bara beðið því einhver kall var að lýsa þessu öllu fyrir einhverju fólki og á spænsku svo við skildum ekki orð, og orðin þreytt því á milli staða fengum við ekki sæti svo það var bara staðið. Þegar við fórum svo heim aftur fengum við engin sæti, svo við sátum bara á gólfinu, því ekki nenntum við að standa í allavegana einn tíma. Ég sofnaði meira að segja þarna á gólfinu. Þegar heim var komið var borðað og lagst upp í rúm, ég hafði ekki orku í neitt meira.
Dagurinn í dag hefur bara farið í að liggja í leti og leika sér með hundinum og hvolpunum. Já og ég borðaði kolkrabba, jáá barnakolkrabba svona pínu litla, en þetta er ótrúlega gott.

Á morgun byrjar svo loksins skólinn! Ég get varla beðið. Þarf örugglega að vakna um 6 þar sem hann byrjar klukkan hálf 8 en mér er alveg sama, ég fæ loksins að gera eitthvað. Eftir skóla ætlum við stelpurnar, skiptinemarnir, að fara saman í mollið og fá okkur að borða og gera eitthvað saman. Vonandi bara að maður kemst síðan heim eftir það með taxa, þetta verður skrautlegt.

Kolkrabbinn góði. 

Leiðin heim úr ferðinni, allir voða ferskir eitthvað.

Ég ákvað að taka sundsprett í ánni.

Perúsku pýramídarnir, eða það sem eftir er af þeim.

Sma full rúta, og hárið á mér went wild!

Já það er frekar auðvelt að eignast vini hérna, og af öllum aldri.

Svona fundust víst inkarnir grafnir, og allir afhausaðir og þessar grímur settar í stað andlita þeirra

Ég held þetta sé nóg í bili. Blogga næst þegar eitthvað skemmtilegt og spennandi gerist.
Þangað til, njótiði lífsins.

Adios!

Chiclayo!

Tha er madur komin til fjolskyldunnar og allt litur bara vel ut. Ibudin er frekar litil, en alveg nogu stor. Deili herbergi med elstu stelpunni, en hun er bara yndisleg svo thad er bara i fina lagi. Sidan hofum vid heitt vatn og internet, svo thad gerist varla betra herna! En thad er bar i husinu a moti sem er opinn oll kvold, svo eg fae ad sofna vid partytonlist oll kvold, thad er eitthvad sem madur venst voanndi samt. Folk herna hefur um 90 sjonvarpstodvar, thetta er klikkun sko, en svo margt sem er thytt a spaensku ad eg skil ekki mikid entha. 

Fjolskyldan er bara yndisleg vid mig. Thau eru alltaf ad kenna mer ny og ny ord eda frasa, thott eg gleymi miklu strax thvi eg er ekki alltaf med stilabokina mina a mer. Sidan eru thau mikid ad leyfa mer ad smakka matinn, sem er eiginlea alltaf bara godur! Sumt er reyndar of saltad fyrir minn smekk, en aetli madur venjust thvi svosem ekki, og thad er sykur i of miklu herna! Krakkar fitna ekki bara utaf thvi ad maturinn er godur, thad er lika alltaf gefid manni svo mikid og thetta er ekkert thad hollasta i heimi. En thad eru alltaf til avextir og eg borda orugglega minnst 5 a dag. 

Fyrsta daginn herna for Diana med mer ut ad syna mer midbaeinn, sem er bara herna a naesta gotuhorni, erum svo nalaegt. Thad var mjog fint, en thetta er mjog ruglandi hverfin herna. Vaeri ekkert sma audvelt ad villast, en thar sem gatan min er svo long og alveg vid midbaeinn vaeri mjog audvelt ad rata aftur heim.
A laugardagskvoldid for eg svo i brudkaup hja bestu vinkonu Dionu og thad var mjog odruvisi! Thetta var svona eins og klippt utur fancy bandarisku brudkaupi, en svo kom folk a stultum og i strumpa og andarbuningum til ad hressa adeins uppa folkid, thetta var thvilik upplifun!
A sunnudeginum var svo bara legid i leti og farid i bio, og thad er i mollinu sem er nanast allt utandyra sem er soldid skritid finnst mer en samt svo snidugt. Thegar vid vorum ad bida eftir ad myndin byrjadi vorum vid eh ad rolta um mollid og saum gotulistamann sem malar/spreyar myndir og thad er ekkert djok hvad thetta er flott! aetla klarlega ad kaupa mer eina adur en eg fer aftur til islands!
I gaer, manudag, for dagurinn i ekki neitt, var soldid mikid ein heima thvi folk er i skolanum og vinnu, en hushjalpin var heima, en hun talar bara spaensku, svo samskipti okkar eru ekki mikil, en hun er alltaf ad reyna ad kenna mer, sem er dasamlegt!
Dagurinn i dag for svo ad fara i skolann og velja ahugasvid. Vid stelpurnar voldum okkur allar tourism, eda turistasvid eda eh alika, sem saman stendur af thvi ad laera um landid, laera ad tala fyrir framan folk, laera eitthvad svona hotel management, veit ekki alveg islenska ordid, og hljomar thetta bara spennandi. Svo for Ivan, trunadarmadurinn okkar, med okkur a rolt um baeinn og a McDonalds thvi hinar stelpurnar sakna thess svo. Tha sagdi Ivan mer fra eh sirkusprogrammi sem er i haskolanum sem eg aelta svo klarlega i og get ekki bedid eftir ad byrja i skolanum, sem verdur ekki fyrr en a manudaginn samt thvi vid eigum eftir ad laera ad koma okkur i skolann og svona.

Annars hef eg ekkert meira ad segja i bili held eg.

Nema thad ad thad er vetur hja mer, ekki nema 24 stiga hiti. 

Njotidi!

Kvedja fra Chiclayo!

Freydis :D

Loksins loksins!

Jæja, þá er maður lentur í Lima og erum búin að vera hérna í 1 dag á arrival campinu, eða komubúðunum. 

Þegar ég skirfaði seinast var ég ekki einu sinni komin með fjölskyldu, svo kannski að byrja á því að segja frá því aðeins. Ég mun semsagt búa í borg sem heitir Chiclayo og er ekki nema 700 þúsund manna borg. Fjölskyldan mín samanstendur af foreldrum sem eru bæði verkfræðingar, sem ég man ekki alveg hvað eru gömul, og 3 eldri systkinum. Elsta stelpan er 28 ára og er verkfræðingur líka, hún býr ekki á heimilinu en býr í Chiclayo. Ég hef talað mikið við hana og hún virðist mjög fín, einnig verð ég í gamla herberginu hennar á heimilinu. Svo er það einn bróðir, sem er 27 ára gamall, hann er lögfræðingur en býr ekki í Chiclayo og kemur einungis heim á 5 vikna fresti, skilst mér. Síðan er það önnur stelpa, hún er 20 ára og er enn í háskóla. Hef ekkert talað við hana en er að vonast til þess að ég fari í sama skóla og hún, en ég veit ekki enþá neitt um það svosem. 

Þá kannski að segja smá frá ferðalaginu hingað.

Við krakkarnir, ég, Gylfi, Ásgerður og Sigríður, hittumst á flugvellinum um 8, tókum flug, sem ég hélt að ætlaði aldrei að enda, til JFK, New York. Þar komum við okkur út, þar sem við vorum á terminal 7 en flugið okkar til Lima fór frá terminal 8, og komum okkur yfir á terminal 8. Þar sem það voru 10 tímar í flugið okkar var ekki hægt að innrita sig strax svo við fórum á terminal 4 til að fá okkur eitthvað að borða því það var eini staðurinn þar sem eitthvað var hægt að borða og við vorum örugglega þar í svona 6-7 tíma. Síðan innrituðum við okkur og biðum lengur, svo loksins kom flugið og ég get svo svarið það, ég var sofnuð nánast áður en við fórum í loftið! Ég svaf ágætlega alla leið, vaknaði smá þar sem það er ekkert ofur þæginlegt að sofa í flugvél, en annars svaf ég mest megnis. Síðan lentum við og ekkert mál að fara í gegnum tollinn og innflytjendaeftirlitið og svona. Þegar við komum út kom til okkar ein krúttlegasta kona sem ég veit um. Hún fór með okkur í rútuna, og þar hittum við einmitt frakka, dani og svía sem höfðu komið á svipuðum tíma. Þaðan fórum við í skólann sem við gistum í. Allur fyrsti dagurinn fór í nánast ekki neitt því það voru ekki allir komnir, og engir sjálfboðaliðar komnir. En við fórum bara á röltið um hverfið og í búðina og kynntumst krökkunum, sem var svosem fínt líka. Um kvöldið kom síðan nánast restin, en við vorum svo þreytt að við fórum bara snemma að sofa. Svo í dag er búið að vera fínt, fullt af krökkum og loksins eitthvað að gera og allir alltaf geðveikt yndælir. Núna er bara verið að bíða eftir matnum og ég held að það sé síðan eitthvað að gerast í kvöld, þótt ég sé ekki viss.

Annars er Perú allt allt allt allt öðruvísi en ég hélt. Mér leið í gær, þegar við fórum á svona markað, að ég væri í aladín. Húsin eru öll frekar þétt saman og allskonar á litin og það er geðveikt töff. En umferðin hérna er skrítin, það er ekkert alltaf virt ljós eða umferðareglur og bílar eiga allan rétt. Það þarf maður víst að venjast! Svo erum við greinilega mjög framandi hérna, allir stara á okkur.

Ég held ég hafi þetta ekki mikið lengur núna. Myndir koma kannski bráðum inná dropboxið. Ef þið viljið aðgang að því megið þið skilja eftir emailið ykkar í commenti og ég deili því á ykkur :)

Kveðja frá Perú

Freydís Þóra !